SGW Maarsbergen

740
DELEN

batsemaarsbergen

Nadat we de week ervoor al even zijn wezen kijken bij de CIC 1* en CIC 2* begon het al te kriebelen. Wat een prachtige omgeving! Het idee dat je er zelf een week later mag rondrijden is bijna een hele eer en maakt de voorpret compleet!

Alsof we nog geen zin genoeg hadden, kregen we de avond voor de wedstrijd een sms van de organisatie:

 

“Welkom op Eventing Maarsbergen; morgen is een drukke dag; graag strak inparkeren en instructies van parkeerwachters opvolgen; voor nu: welterusten en tot morgen!

 

In de loop van de zaterdag werden er nog meer berichten verstuurd door de organisatie. Informatie over de dressuuruitslagen en prijsuitreiking. Hulde aan de organisatie, die ook tijdens de wedstrijd alles super voor elkaar had.

Ondanks het zeer vroege opstaan en de lange rit ernaartoe maakte deze cross dit meer dan waard. Dressuurterrein ligt wel wat ver weg, maar het terrein was super en het gaf voor de paarden veel rust. Het losspringen was op een superfijne zandbodem en het springparcours was mooi ruim opgesteld. Zelfs een apart losspring-terrein voor de cross. Overal toiletten en wegbewijzering. Een cross die ook voor publiek superleuk is om naar te kijken, waarbij je een groot gedeelte van de route kunt volgen.

Het crossparcours was werkelijk schitterend. Niet heel veel technische lijntjes, maar mooie royale sprongen en veel galoppeerstukken. Voor het eerst heb ik gebruik gemaakt van de Coursewalk-app, zie hier voor de route en foto’s van de hindernissen: http://en.mycoursewalk.com/course_walk/show/1195

Gelukkig had ik fijne ritten met beide paarden. Een derde en een achtste prijs was het resultaat. Maar het allerbelangrijkste blijft toch altijd dat ze beide fit en gezond aan de finish kwamen.

Zoals gewoonlijk denk je alles goed voor elkaar te hebben en kom je er op wedstrijd achter dat je twee linker handschoenen bij je hebt, je verkreukeld na je eerste rit het verkeerde rugnummer en rijdt met je tweede paard rustig naar het losspringen om er daar achter te komen dat je rugnummer nog bij de auto ligt. Ach, een kleinigheidje hou je altijd hé! 😉

Dankzij Eventingphoto.com mocht ik een keer met een helmcamera rijden. Heel erg leuk voor het thuisfront en voor mezelf om de rit nog eens terug te zien.

Zie hier de video met Barros.