Eventing: Dierenmishandeling of een prachtige sport?

763
DELEN

FAVVOZe zijn niet nieuw, de discussies over de gevaren van de eventingsport. Zodra er ongelukken zijn gebeurd, dan kun je er op wachten. Zo pleitte de Duitse tak van PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) na het overlijden van King Artus in Wiesbaden om alle eventing wedstrijden in Duitsland te verbieden en ligt parcoursbouwer Captain Mark Phillips na het verongelukken van P’tite Bombe in Luhmühlen in Duitsland onder vuur.

Echter om de sport meteen te verbieden gaat wel erg ver. Jaarlijks gebeuren er alleen in Nederland alleen een kleine 10.000 ongelukken in de recreatieve paardensport. Van deze ongelukken vindt zo’n 20% plaats op de openbare weg. Ook hierbij komen paarden en ruiters om het leven. Dus zou je ook kunnen pleiten voor een verbod om met je paard op de openbare weg te komen. Ook het vervoer van paarden met een trailer of vrachtwagen is niet zonder risico.

Kortom ongelukken gebeuren nu eenmaal overal en hoe zeer men het ook probeert, deze zijn niet te voorkomen, dus dat zullen we moeten accepteren. Binnen de Eventingsport wordt er alles aan gedaan om de sport zo veilig en eerlijk mogelijk te laten verlopen en kan men zeker niet spreken van dierenmishandeling.

Natuurlijk zijn de (commerciële) belangen groot en dat kan zijn stempel drukken op de uitvoering van de sport. Maar het feit dat er veel geld omgaat in de topsport heeft ook zeker positieve kanten. Hierdoor is het namelijk rendabel om (veel) geld in te investeren en zodoende de sport veiliger te maken en het welzijn van de paarden te vergroten.

Zo wordt er veel aandacht en geld besteed aan de juiste voeding, verzorging en training van de sportpaarden. Ook zie je steeds meer “high tech” materialen op de markt verschijnen die niet alleen de prestaties kunnen verbeteren, maar ook beter zijn voor de paarden zelf.

Wanneer je goed oplet bij Eventing wedstrijden kun je goed zien hoeveel plezier de paarden zelf beleven aan de Cross Country. Er zijn er zelfs paarden bij die niet meer te houden zijn bij het zien van de hindernissen en het horen van de fluitjes van de hindernisjury’s. Dus dat de paarden deze sport tegen hun zin moeten uitvoeren is een fabeltje.

Bij de ruiters welke ik goed ken gaan de paarden zomer en winter, iedere dag geruime tijd naar buiten en krijgen zij de best denkbare verzorging en training. Ook worden zij op regelmatige basis door een dierenarts gecontroleerd en wordt er relatief veel geld besteed aan het welzijn van hun paarden. Dierenbeschermers kunnen Eventingruiters wat dat betreft als voorbeeld stellen.

De Duitse Eventing amazone Ingrid Klimke werd onlangs om een reactie gevraagd na de gebeurtenissen in Wiesbaden en Luhmühlen. Het gehele interview kun je hier nalezen.

Geef ook je mening en discussieer mee op het Forum