De ups en downs van de eventingsport

DELEN

Het afgelopen weekend werd in Renswoude bij het NK Junioren en Young Riders nog maar weer eens duidelijk dat een eventingwedstrijd pas verreden is na het laatste onderdeel. En dat geluk en verdriet dichter bij elkaar liggen dan ooit tevoren.

Met het verdwijnen van de vermenigvuldigingsfactor 1,5 in de dressuur begint de wedstrijd al met scores die veel dichter bij elkaar liggen.

En als de bodem goed is en de tijd van de cross goed staat, dan komt er in de kop van het klassement alleen zo her en der een keertje 0,4 bij. Dat er in het springen sinds dit jaar maar 0,4 strafpunt per seconden wordt toegekend (i.p.v. 1) helpt ook al niet, ook al is het een goede wijziging.

De verschillen in Renswoude waren zo ontzettend klein! En zelfs één simpele tijdfout kon een wereld van verschil maken.

Eventing is niet makkelijk. Het is niet eens het niveau dat het zo moeilijk maakt. In een Z/2* cross staat maximaal een M springparcours, en in de dressuurproef wordt alleen wat wijken en contragalop gevraagd. Maar het valt niet mee om het allemáál te kunnen.

Als je in de training veel tijd besteedt aan één onderdeel, dan gaat dat vaak genoeg ten koste van iets anders. En nog moeilijker: het valt niet mee om het goed te kunnen. En dan ook nog allemaal in één weekend graag ja!

Een zeer bekend eventer zei ooit in een interview na het winnen van een grote wedstrijd: “Je moet in de eventing de overwinningen wel vieren, want het gebeurt je niet zo vaak”. En dat ben ik helemaal met hem eens. Er is ontzettend veel dat net even anders uit kan pakken en dan ben je al weg.

Om te winnen moet alles mee zitten. En allemaal in één wedstrijd. Dus als dat eens gebeurt, gooi dan niet blasé het lintje in de verzamelbak, maar ga er even goed voor staan. Geniet van het moment. En mocht het even tegenzitten, onthoud dan alsjeblieft het volgende.

  1. Je bent niet alleen. Natuurlijk weet niemand precies hoe je je voelt, of hoe het is om in jouw schoenen te staan. Maar het gevoel is zo herkenbaar. En je bent ook niet alleen in de toekomst. Eventingruiters zijn de meest behulpzame soort van ruiter die er is.
    2. Er moet niks. Eventing kan op elk niveau ontzettend leuk zijn en onwijs gezellig. Jezelf wijsmaken dat je nu eigenlijk wel eens een klasse hoger moet is meestal een slecht plan. Zorg voor goede begeleiding, iemand die je vertrouwt.
    3. Wees lief voor je paard, maar wees ook duidelijk. Je paard is je teammaatje, eventing is een teamsport. En dat is alle hulp en support nog niet meegerekend. Het is je paard waarmee je het parcours veilig moet zien te overwinnen. Maar een paard denkt en reageert anders dan een mens. Dus zorg dat je dat begrijpt en houd de instructies duidelijk.
    4. Sport is emotie, en daar horen alle ups en downs bij. Het is okay als je af en toe niet vrolijk of gezellig bent. Eventing kost enorm veel inzet en dat is wel eens op. Dat mag! Maar…..
    5. Reageer nooit, maar dan ook nooit, je frustratie af op je paard. Hoe boos, teleurgesteld of gefrustreerd je ook bent, je paard heeft daar geen deel aan. Als jij een goede ruiter bent dan zal je paard alles doen wat hij/zij kan om te doen wat je zegt. Als dat dan misschien niet is wat jij zelf graag had gewild, dan is dat nooit de schuld van je paard. Er is altijd een nieuwe wedstrijd, met weer nieuwe uitdagingen! Je bent nooit uitgeleerd.